Muayene ve Klinik Değerlendirme

Hastaların rahatsızlıklarının ilk ele alınmasıda atılması gereken adım klinik olarak değerlendirmedir. Bu öncelikle birinci ağızdan ve çocukların yakınlarından rahatsızlığın seyri ve hikayesinin dinlenmesi, bundan sonra da çocuğun muayene edilip görülmesidir. Bu ilk klinik izlenimler genelde birçok hastalık için tanıya götüren bilgileri ortaya koyar.

Hastaların nörolojik sorunlarının ele alınmasında akla hep bazı ileri tetkikler (MRI ve EEG gibi) gelse de klinik değerlendirmenin çok belirleyici bir rolü vardır. Az olmayan sıklıkta hastaların testlerinden çıkan kimi yanıltıcı sonuçlar, hastanın rahatsızlığı ile ilgili basit klinik saptamalarla önemsiz kılınır.

Çocuk Nörolojisi Muayenesinde Değerlendirilen Özellikler:

• Genel durum, yaşa uygun tepki ve gelişim
• Oriyentasyon ve bilgi durumu
• Baş büyüklüğü
• Konuşma ve hareket becerisi
• Koordinasyon, erişme ve denge
• Güç, yürüme becerisi
• Refleksler
• Patolojik ve yenidoğan refleksleri
• Görme ve işitme alanları
• Göz hareketleri ve göz dibi

Yaşa bağlı olarak bu değerlendirmelerin bir kısmı şüpheli ve yetersiz bilgi verebilir. Genel klinik tablo ve hikaye yine çok belirleyici olur. Ek testlerin önemi genelde bunlardan sonra belirginleşir.